รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นข้ออ้างที่ลมหนาวกำลังจะมา จะต้องหาอาหารกินแล้วอบอุ่น เพิ่มไขมันในส่วนผิวหนังของผม แม้จะเป็นข้ออ้างแต่ก็เป็นเหตุผลที่เหมาะสมกับการหยิบมือถือกดกูเกิล หาข้าวมันไก่ร้านอร่อยในเชียงใหม่
พูดถึงข้าวมันไก่ สมัยผมเป็นเด็ก อาหารจานนี้เป็นอาหารหรู เพราะข้าวมันไก่ในเวลานั้นต้องเป็นไก่ตอน ราคาแพงมาก แถมยังมีวจีเด็ด สิ้นเดือนกินเป็ดกินไก่ นั่นหมายความว่ากว่าจะได้กินต้องเป็นโอกาสพิเศษ ที่สำคัญเชียงใหม่ก็มีร้านข้าวมันไก่ดังๆไม่กี่ร้าน ไม่ใช่เป็นอาหารฟาสต์ฟูดอย่างทุกวันนี้ ผมจำได้ว่าข้าวมันไก่รร้านดังสมัยที่ผมเป็นเด็ก สองร้านแรกที่ยังคงอยู่ก็คือร้านเกียรติโอชา กับ กฤติโอชา แถวศาลากลางเก่า ถ้าเป็นเด็กสมัยนี้ต้องบอกว่าแถว อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ ร้านยังเป็นห้องแถวไม้เก่าๆ และอีกร้านก็ตรงหน้าโรงเรียนช่องฟ้าเดิมก็คือตรงไนท์บาร์ซานี่เอง
กลับมาที่มือถือขอผม กับ แอพกูเกิล ที่มันแอบสอดรู้สอดเห็น รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่เรื่องส่วนตัวของผม มากกว่าผมอีก ผมให้กูเกิลหาข้าวมันไก่ อร่อย เชียงใหม่ ก็ขึ้นมาหลายร้าน แน่นอนครับ สองร้านเก่าแก่ที่ผมพูดไปแล้วก็มีอยู่ นอกจากนั้นก็มี ร้านโกยี ร้านนันทาราม เอื้องคำข้าวมันไก่ ข้าวมันไก่ไหหลำสถานีรถไฟ อ้วนข้าวมันไก่ ก็เป็นร้านที่เคยไปชิมมาแล้ว บอกได้ว่าอร่อยทุกร้าน แต่ก็มีจุดเด่นต่างกันไป ลูกค้าใครลูกค้ามัน แต่มาติดตาตรงชื่อร้านอีกร้าน คือแดนข้าวมันไก่ ร้านนี้ไม่เคยไปชิมเขาว่าอยู่ทางไปอำเภอสันทราย ที่ติดตาก็ตรงที่ว่าร้านนี้อยู่ออกไปทางนอกเมือง ทำไมถึงมาติดโผได้ แบบนี้ท้าทาย ต้องลอง
เสาร์ที่ผ่านมาค่อนข้างว่าง ความจริงผมก็ว่างทุกเสาร์แหละ อิอิ แต่ตื่นสายเลยขี้เกียจออกบ้าน ผมขับรถผ่าน เซ็นทรัลเฟสติวัล ไปทางดอยสะเก็ด ติดไฟแดง ที่ค่อนข้างนาน แม้ว่าจะเป็นเช้าวันเสาร์ นึกไม่ออกเลยถ้าเป็นวันปกติ ไฟแดงนี้ตัดกับถนนวงแหวนรอบที่ 2 ผ่านจุดนี้ไปได้แค่ไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงตลาดสามแยกสันทราย มีไฟแดงอีก แต่โชคดีผมต้องเลี้ยวซ้ายไปทางอำเภอสันทราย ขับตรงไปอีก กิโลเมตรครึ่ง ถ้าเห็นข้างถนนทั้งสองข้างมีรถจอดเยอะเยอะ นั่นแหละร้านเขาหละ มองให้ชัดอีกที่ก็เห็นรูปปั้นไก่ตัวโต ไม่ผิดแน่นอน ร้านแดน ผมไปถึงตอน สิบโมงครึ่ง นึกว่างานมหกรรมกินไก่ คนเยอะมากกกก ร้านเป็นร้านชั้นเดียว ในร้านมีโต๊ะนั่งได้ประมาณ 8-9 โต๊ะ
แต่บริเวณใต้ต้นลำไยข้างร้าน ที่เขาวางโต๊ะอีกเพรียบ แต่ทุกโต๊ะ คนเต็มหมด ในบริเวณบ้านขับรถเข้าไปจอดได้ครับมีที่จอดรถข้างต้นลำไย ข้างบ้าน ข้างยุ้งข้าว พอหาที่จอดรถได้แล้ว ผมเดินผ่านผู้คนเข้าไปในร้าน
สิ่งแรกที่ต้องทำคือหยิบบัตรคิวอยู่ข้างเขียงสับไก่ ตาสอดส่ายมองหาโต๊ะที่ว่าง ถ้าว่างแล้วก็นั่งจองเลย แล้วคนขายเขาจะเรียกตามคิวให้สั่ง แต่ถ้าไปนั่งใต้ต้นลำไยก็จะมีเจ้าหน้าที่ของร้านไปเสริฟอาหาร ก็สั่งตรงนั้นได้ ระหว่างนั่งรอเรียกให้สั่งอาหาร ก็มองดูคนสับไก่สองคน ที่ช่วยกันสับอย่างชำนาญ เรียกว่าสับไม่หยุด เห็นมีดในมือก็ไม่กล้าไปถามเซ้าซี้ว่าวันวันหนึ่งสับไก่กี่ตัว
ผ่านไปเกือบสิบนาทีถึงคิวที่คนรับออร์เดอร์เรียก ผมก็ได้โอกาสสั่งแล้วหละ ความชอบส่วนตัวคือเนื้อน่อง เพราะมันนุ่มที่สำคัญต้องมีหนังด้วย และไม่ชอบสุดคืออกทั้งที่ดีต่อสุขภาพ ผมสั่งเนื้อน่องแบบกินคนเดียว ข้าว 2 ถ้วย ตาก็เหลือบไปเห็น คอไก่ เอาละวะ คอไก่นี่ถึงมันจะมัน มีแต่หนัง แต่ก็อร่อย ของชอบ หน้ามืดตามัวไม่กลัวคลอเลสเตอรอลแล้ว สั่งคอไก่สับอีก 1 จาน แอบบอกราคาไว้ก่อนเลย ว่าคอไก่นี่แค่ 10 บาทเอง ใช้เวลาไม่ถึง นาที น้ำซุป น้ำจิ้ม ขิง พริกสับ ตะเกียบ ช้อน ก็มาถึงโต๊ะ แล้วก็ตามมาด้วย ข้าว ตบท้ายด้วยไก่ สิ่งแรกที่ต้องลองคือข้าวมันครับ ข้าวที่นี่เต็มเม็ดสวย เรียงเม็ด ไม่มันมากเกินไป
ลองชิมดู ข้าวเหนียวนุ่ม มีรสน้ำซุบไก่ ไม่เค็มกำลังดี แค่ข้าวเปล่าก็อร่อยแล้ว ต่อมาก็ต้องน้ำซุป น้ำซุปใส บอกสรรพคุณด้วยความหอมมาตั้งแต่ตอนยกมาตั้งโต๊ะแล้ว ซดชุ่มคอ ไม่เค็ม เรียกว่ากำลังดี ส่วนไก่เนื้อน่องก็นุ่มชุ่ม ส่วนคอไก่ พอคีบเข้าปาก ดูดเนื้อหลุดจากกระดูกแล้วคายกระดูกออกมาได้เลย นุ่มมาก สุดท้ายที่เด็ดคือน้ำจิ้ม ที่แยกพริกกับขิงมาให้ผสมเอง บนโต๊ะมีซีอิ้วดำไว้ให้ผสมด้วย น้ำจิ้ม ออกเผ็ดนิดๆ อาจเพราะใส่พริกเข้าไปมากหน่อย น้ำจิ้มเหมือนกับน้ำจิ้มข้าวมันไก่ร้านดังที่เคยกินตอนเป็นเด็ก
สรุปว่า ข้าว 2 ถ้วยหมดไปอย่างรวดเร็ว จะสั่งต่อก็เกรงใจพุงตัวเอง พอคิดราคาก็ไม่แพงด้วย ใครไม่ชอบแบบสั่งไก่เป็นจานก็สั่งแบบไก่ราดข้าวก็ได้ แว่วมาว่าเขามีอีกหลายสาขาครับ แต่บอกเลยว่า วันนี้ สาขานี้ โอเคครับ
ไปละครับ เย็นนี้ต้องไปออกกำลังเบิร์นแคลอรี่ออก คิดว่าที่กินไปเกือบพันกิโลแคลอรีแล้ว รู้สึกผิด ก็ตรงนี้แหละครับ แต่ผมความจำสั้น ก็คงรู้สึกผิดไปไม่นาน คงต้องกลับมากินใหม่อีกครับ